أربّ يبول الثعلبان [ 1 ] برأسه * لقد ضلّ [ 2 ] من بالت عليه الثعالب [ 3 ] سپس بر بت حمله برد و آن را در هم شكست و نزد رسول خدا آمد و اسلام آورد ، و در فتح مكّه همراه رسول خدا بود ، و چون رسول خدا اسم او را پرسيد و گفت : « غاوى بن عبد العزّى » ، رسول خدا گفت : نه ، تويى « راشد بن عبد ربّه » . نوشته‌اند كه : رسول خدا « رهاط » را با چشمه‌اى كه « عين الرسول » نام داشت به او داد ، و رايت قومش را به او سپرد . روايت ديگر در اسلام قبيلهء « بنى سليم » آن است كه : « قدد [ 4 ] بن عمّار سلمى » در مدينه نزد رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - رسيد و اسلام آورد ، و با وى عهد و پيمان بست كه هزار سوار ، از قبيلهء خويش نزد وى آورد ، سپس نزد قبيلهء خويش بازگشت و نهصد مرد را به راه انداخت و رهسپار مدينه شد ، كه در بين راه مرگ وى فرا رسيد و به سه مرد از قبيلهء خود وصيّت كرد : « عبّاس بن مرداس » را بر سيصد سوار و « أخنس ابن يزيد » را بر سيصد سوار ، و « حبّان [ 5 ] بن حكم » را بر سيصد سوار فرماندهى داد و گفت : نزد رسول خدا برويد و پيمانى را كه بسته‌ام انجام دهيد . سپس وفات كرد .

--> [ 1 ] - از عبارت پيش از شعر به دست مىآيد كه مؤلف ( ره ) اين كلمه را « ثعلبان » به صيغهء مثنى خوانده است ولى ممكن است آن را « ثعلبان » به ضم ثاء و لام بخوانيم كه مفرد مذكر و مرادف ثعلب است . م . [ 2 ] - اين چنين است در نسخهء اصل ، ولى در منابع بسيارى كه اين جانب مراجعه كردم « ذل » به ذال اخت الدال است . از جملهء منابع : طبقات ج 1 ص 308 چاپ بيروت 1380 و صحاح و لسان العرب و تاج العروس و غيره . م . [ 3 ] - با توجه به پاورقيهاى قبل ترجمهء شعر اين است : آيا اين خدا است كه روباه بر سرش بول مىكند ؟ به راستى آن كه روباهها بر آن بول كرده خوار و ذليل است . م . [ 4 ] - ر . ك : اصابهء ابن حجر ، ج 3 ، ص 229 ، شمارهء 7091 ، چاپ اول 1328 . و أسد الغابه ، ج 4 ، ص 200 ، ولى در طبقات ، چاپ بيروت 1380 : قدر ، به كسر قاف و سكون دال و راء ضبط شده است . ( ج 1 ، ص 308 ) . م . [ 5 ] - ر . ك : استيعاب ، ج 1 ، ص 364 ( هامش اصابه ) و اصابه ، ج 1 ، ص 304 ، و أسد الغابه ج 1 ، ص 366 . ولى در طبقات چاپ بيروت جبار ( به فتح جيم و تشديد ياء ) ضبط شده است ( ج 1 ، ص 308 ) . م .